Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/3913 K.2025/3408

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalılar arasında 01.09.2014 tarihli ve aylık 25.000,00 TL bedelli dükkan kira sözleşmesi bulunduğunu, kira bedeline karşılık olmak üzere 300.000,00 TL bedelli kesin teminat mektubunun davalı tarafa teslim edildiğini, ekonomik sıkıntılar nedeniyle 21.03.2018 tarihli ihtar ile sözleşmenin 01.09.2018 tarihinde feshedilerek kiralananın tahliye edileceğinin davalıya bildirilip 17.07.2018 tarihli ihtar ile de kesin teminat mektubunun iadesi istenildiği halde iade edilmediğini,

bundan sonra 03.09.2018 tarihinde kiralanana ait anahtarların notere teslim edildiğini ancak davalıların kötüniyetli bir şekilde teminat mektubunu paraya çevirmeleri sebebiyle müvekkili şirketin zor durumda kaldığını, kredi notunun düşürüldüğünü, nakit sıkıntısı çektiğini ileri sürerek; kesin teminat mektubunun haksız ve hukuka aykırı şekilde paraya çevrilmiş olması nedeniyle uğranılan zarara karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 310.000,00 TL maddi ve 400.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., davaya cevap vermemiş; davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira bedelinin üç ay üst üste ödenmemesi halinde teminatın yıllık bazda tahsil edileceğinin ve teminat mektubu giderinin mülk sahibine ait olduğunun kararlaştırılmasına göre teminat mektubunun kira bedeli ile ilgili alındığının anlaşıldığı, buna göre tahliye tarihine kadar ödenmeyen kira bedeli bulunmadığından teminat mektubunun haksız olarak paraya çevrilmesi nedeniyle bu miktarın ve teminat mektubu masrafının davacıya ödenmesi gerektiği, manevi tazminat yönünden davacı şirketin itibarında zedelenme olup olmadığı,

kredi çekememesi gibi bir durumun ortaya çıkıp çıkmadığı tespit edilemediği gerekçesiyle. 300.000,00 TL teminat mektubu bedeli, 3.150,00 TL teminat mektubu masrafı olmak üzere toplam 303.150,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı, davalıların haksız eylemleri nedeniyle müvekkilinin ticari itibarının zedelendiğini iddia ederek manevi tazminat isteminde bulunmuş ise de, manevi tazminata ilişkin iddiasını ispat edecek belge sunmadığı gibi manevi tazminat şartlarının da oluşmadığı,

kişilik haklarının hukuka aykırı bir şekilde davalılar tarafından ihlal edildiğini davacı kanıtlayamadığından Mahkemece manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir durum bulunmadığı ancak talebin reddine karar verildiği halde, davacıya iadesine karar verilen harç miktarı bakımından hata edildiği gerekçesiyle.

İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın kısmen kabulüne, 300.000,00 TL teminat mektubu bedeli, 3.150,00 TL teminat mektubu masrafı olmak üzere toplam 303.150,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; manevi tazminat talebinin reddi kararının doğru olmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, davalı kirayaverenlere teslim edilen teminat mektubunun sözleşmeye aykırı olarak nakde çevrilmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR