Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/393 K.2024/1704

Taraflar arasındaki kiralanan taşınmazın tahliyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince önce 12.12.2023 tarihinde miktar itibariyle kararın kesin olduğu gerekçesiyle dilekçenin reddine karar verilmiş ve ardından 05.01.2024 tarihli ek karar ile davalı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebi reddedilmiş; daha sonra 11.01.2024 tarihli kararla dosya yeniden ele alınarak maddi hata nedeniyle 12.12.2023 ve 05.01.2024 tarihli kararların kaldırılmasına davalı vekilinin istinaf talebinin esastan incelenmesi sonucunda reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.01.2024 tarihli kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dava, kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

HMK’nın 362 nci maddesinin birinci fıkrasının b bendinde kira ilişkisinden kaynaklanan alacak davaları dışındaki davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının altında kalan davalarda verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre dava tarihi itibarıyla son kira bedeli 1.495,00 TL olup 3 aylık kira bedeli toplamı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.