Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/179 K.2025/4429

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/4486 E., 2016/1556 K sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş; karar karşı davalının karar düzeltme istemi aynı Dairenin 21.11.2016 tarihli ve 2016/7994 E., 2016/6832 K sayılı ilamıyla red edilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; tarafların temyiz etmemesi üzerine karar 09.11.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı vekili tarafından sunulan 15.11.2024 tarihli dilekçeyle, “mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması” sebebiyle yargılamanın iadesi talebi kabul edilerek Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/4486 E., 2016/1556 K. sayılı kararının yeniden incelenerek yalnızca müvekkili lehine bozulmasına karar verilmesi talep edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 374. maddesine göre, yargılamanın iadesinin, kesin olarak verilen veya kesinleşmiş olan hükümlere karşı istenebileceği, bu kapsamda Yargıtay bozma ilamına ilişkin olarak yargılamanın iadesi talebinde bulunulamayacağı, söz konusu bozma ilamına karşı davalı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulduğu, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 442. maddesinin birinci fıkrası uyarınca aynı ilam aleyhine ikinci kez karar düzeltme yoluna gidilmeyeceği, kararda, açık ve belirgin bir (maddi) hatanın da bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.