Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/1853 K.2025/5455

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 09.06.2020 tarihinde davalı ...

Otomotiv San. ve Tic.A.Ş'den .. marka .... model araç satın aldığını, aracın 07.06.2021 tarihinde bakımının yapıldığını, 03.07.2021 tarihinde aracın sağ ön lastiğinin patlaması sonucu sürücüsü dava dışı ... tarafından aracın sevk ve idaresinin kaybedildiğini ve aracın şarampole yuvarlandığını, davacı ... ve dava dışı ...'ın kaza nedeniyle ağır yaralandıklarını, kazadan 25 gün öncesinde satıcı firma tarafından aracın bütün bakımları yapılmış olup teknik ve fiziksel herhangi bir kusurunun olmadığı yönünde rapor düzenlendiğini, aracın defalarca takla atmasına rağmen hava yastıklarının açılmadığını,

güvenlik donanımı olarak satışa sunulan araçtaki hava yastığının açılmamasının ayıp olarak kabul edileceğini, müvekkilinin kazanın hemen ardından hastaneye kaldırıldığını, yapılan muayene sonucunda ''Lomber Omurga ve Pelvis kırığı'' tanısı konduğunu, kaza nedeniyle bel bölgesindeki kırıklar sebebiyle müvekkilinin 6 ay boyunca yatağa mahkum kaldığını belirterek hava yastıklarının açılmaması nedeniyle meydana gelen maddi ve manevi zararının tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş vekili; dava konusu aracın ayıplı olmadığını ve araçta üretimden kaynaklanan bir kusur bulunmadığını, somut olayda hava yastığının açılma koşullarının gerçekleşmediğini, davacının kendi kusuruyla sebebiyet verdiği kazada uğramış olduğu zararı davalı şirketten talep edemeyeceğini, manevi tazminat talebinin de yasal koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Araçlar İmal Satış A.Ş. vekili; müvekkili şirketin aracın üreticisi veya satıcısı olmadığını bu nedenle davalı şirkete atfedilebilecek herhangi bir kusurun bulunmadığını,

davacının ihbar yükümlülüğünü yasal süresi içerisinde yerine getirmemesi nedeniyle, TBK 202. maddeden doğan seçimlik haklarını kullanamayacağını, ayıbın aracın davalıya teslimi sırasında mevcut olduğuna dair ispat yükünün davacıya ait olduğunu, yapılan kazada araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu, manevi tazminatın aracın satıcısından talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu aracın 09.06.2020 tarihinde davalı ... Otomotiv San.ve Tic.AŞ'den satın alındığı, bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen kök ve ek rapor ile kazada hava yastıklarının açılması için gerekli koşulların oluşmadığının, davaya konu aracın hava yastığı nedeni ile ayıplı olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içerisinde davacı vekili istinafa başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; değişik iş tespit raporu ile bilirkişi kök ve ek raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, dosyaya sunulan şikayetimvar.com adlı blog sitesinde aynı model aracın hava yastığının açılmadığına ilişkin birçok şikayetin mevcut olduğunu, bu durumun bile kronik fabrika hatasının ve ayıbın olduğunu açıkça ortaya koyduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, satım sözleşmesine konu aracın hava yastığının açılmaması nedeniyle ayıplı olduğu iddiasıyla maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporu ile davaya konu aracın ayıplı olmadığının tespit edilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR