Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/1900 K.2025/4868

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilleri ile davalı arasında, 01.09.2006 başlangıç tarihli süresi ve 7 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, kira bedeline ilişkin tarafların anlaşamaması üzerine açılan tahliye davası sonucunda kiralananın tahliye edildiğini, yapılan kontrolde davalının kiralananı sözleşmeye uygun bir şekilde kullanmadığının ve önemli derecede hasar verdiğinin görüldüğünü, o zamandan bu yana sözlü olarak hasarın karşılanacağı söylendiği halde herhangi bir tadilat ve onarım yaptırılmaması üzerine İstanbul Anadolu 15.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/57 D.İş dosyası ile yaptırılan tespitte 130.410,00 TL masraf gerektiğinin belirlendiğini,

kiralanan mevcut durumu nedeniyle bir başkasına da kiraya verilemediğinden kullanıma elverişli hale getirildiği tarihe kadar oluşan zararın da tazmini gerektiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, tadilat ve onarım masrafına karşılık şimdilik 130.410,00 TL'nin ticari faiziyle birlikte, yeniden kiraya verilememesi nedeniyle uğranılan zararın tespiti ile şimdilik 1.000,00 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş.

03.10.2019 tarihli ıslah dilekçesiyle 1.000,00 TL olan talebini 6.000,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; kiralananda tadilat yapılmadığını, aksinin davacılar tarafından ispat edilmesi gerektiğini, tahliyenin sözleşmeye uygun gerçekleştirildiğini, müvekkiline tebliğ edilmeyen delil tespiti raporunun kabul edilmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kiralananın davalı kiracı tarafından 01.03.2016 tarihinde tahliye edildiği, davacı kiraya verenin tahliye sonrası kiralananın durumunu gözden geçirmek ve kiracının sorumlu olduğu eksiklikleri ve ayıpları ona hemen yazılı olarak bildirme zorunluluğu bulunmasına rağmen, tahliye tarihinden 2 yılı aşkın bir süre geçtikten sonra tespit yaptırarak davalıdan zarar talebinde bulunmuş olması karşısında, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun bulunduğu gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davalının kira sözleşmesi hükümlerine aykırı davrandığını, delil tespiti bilirkişi raporunda yapılan değerlendirme sonucu onarım ve tamir için tespit edilen değer ile sınırlı kalmamak kaydıyla uğranılan zararların davalı tarafça tazmininin gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık kiralanana verilen hasar bedeli ile tadilat süresinde uğranılan kira kaybının tazmini istemine ilişkindir. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, davacıların 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 335. maddesinde düzenlenen kiralananın durumunu gözden geçirerek (kiracının sorumlu olduğu) eksiklikleri ve ayıpları bildirme yükümlülüğünü makul sürede yerine getirmediğinin anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR