Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/2561 K.2025/5952

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket arasında 18.10.2014 tarihinde gayrimenkul alım sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmenin 8.maddesinde satışa konu bağımsız bölümün 30.04.2016 tarihinden itibaren 2 ay içinde tesliminin kararlaştırıldığını, sözleşmenin 10. maddesi uyarınca, "satıcı tarafından konutun taahhüt edilen zamanda teslim edilmemesi durumunda takip eden ay sonundan itibaren satım konusu gayrimenkulun emsaline ve rayice uygun aylık kira getirisi gecikilen her ay için alıcıya gecikme cezası olarak ödenecektir." düzenlemesinin bulunduğunu, davalının herhangi bir mücbir sebep olmamasına rağmen konutu zamanında teslim etmediğini,

müvekkili tarafından kira bedelinin ödenmesi için davalıya 09.08.2016 tarihinde ihtarname keşide edildiğini, satışa rağmen tapunun müvekkili adına devredilmemesi nedeni ile tapu iptal ve tescil davası açıldığını ve Ankara 1. Tüketici Mahkemesinin 13.09.2018 tarihli kararı ile müvekkilinin ödemiş olduğu paranın iadesine karar verildiğini, ancak, henüz bir ödeme olmadığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile rayiç kira getirisinin tespiti ile şimdilik 13.000,00 TL'nin davalının temerrüde düştüğü 11.08.2016 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş.

28.03.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 39.989,62 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının Ankara 1. Tüketici Mahkemesinin 2017/238 Esas sayılı dosyası ile sözleşmeden dönerek sözleşme bedeli olan 320.000,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verildiğini, ifaya bağlı gecikme cezasının, sözleşmenin feshi halinde istenemeyeceğini, davacının seçimlik haklarından sözleşmenin feshini talep ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli kararıyla; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının talebinin öncelikle taşınmazın kendi adına tescili olduğu, dolayısıyla sözleşmenin ayakta kalmasını istediği, son çare olarak ödediği bedelin kendisine iadesi cihetine gidilmesine bir nevi rıza gösterdiği, dolayısıyla TBK’nın 179/2. maddesi anlamında ifaya eklenen bir ceza koşulundan bahsedilebileceği, müspet zarar niteliğindeki kira kaybı alacağının tahsiline gidebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 39.989,62 TL'nin 11.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş;

karara karşı, süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 08.11.2023 tarihli kararıyla.

Ankara 1. Tüketici Mahkemesinin 2017/238 E., 2018/298 K. sayılı dosyasının kesinleşmesinin HMK’nun 165. maddesi de gözetilerek bekletici mesele yapılması, söz konusu sözleşmenin feshi ve satış bedelinin ödenmesine ilişkin hükmün kesinleşmesi halinde ise; davacı sözleşmeyi fesh etmekle, artık aynı sözleşmeye dayanarak davalıdan geç teslim iddiası ile kira tazminatını isteyemeyeceğinden, talebin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Ankara 1. Tüketici Mahkemesinin 2017/238 E., ve 2018/298 K. sayılı ilamıyla, sözleşmenin geçersiz olduğundan bahisle tapu iptali ve tescil talebinin reddine ve bedelin tüketiciye iadesine karar verildiği, kararın 19.03.2024 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle eldeki davada sözleşmenin geçersiz olduğunun tespit edildiği, davacının kira tazminatına hak kazanmasının mümkün olmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının Ankara 1. Tüketici Mahkemesine 08.06.2017 tarihinde açmış olduğu 2017/238 Esas sayılı dava ile sözleşmeden dönme iradesini ortaya koyduğu, bu tarih itibariyle sözleşmeyi fesh etmekle, artık aynı sözleşmeye dayanarak davalıdan geç teslim iddiası ile kira tazminatını isteyemeyeceği, Mahkemece verilen kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; taleplerinin gayrimenkul satış sözleşmesine ilişkin konut tesliminin gerçekleştirilmemesi sebebiyle, tapu iptal davasının sonuçlandığı tarihe kadar olan zararın davalı şirketten tahsili istemine ilişkin olduğunu, müvekkilinin iradesinin hiçbir zaman sözleşmeden dönmek olmadığını, müspet zarar niteliğindeki kira kaybı alacağının tahsiline gidilebileceğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sözleşmeye konu taşınmazın geç teslimden kaynaklı kira tazminatı istemine ilişkindir. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, davacı tarafından sözleşmenin feshi ve satış bedelinin ödenmesine ilişkin açılan davada hükmün kesinleşmesi ile sözleşmeden dönme iradesini ortaya koyduğu, bu tarih itibariyle sözleşmeyi fesh etmekle, artık aynı sözleşmeye dayanarak davalıdan geç teslim iddiası ile kira tazminatını isteyemeyeceğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR