Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/4871 K.2025/6203

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı ile müvekkili arasında davalıdan alınan borç sebebiyle müvekkiline ait araca rehin konulduğunu, borcun ödenememesi üzerine davalı tarafından müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin icra dairesine borcu ödeyerek rehni kaldırdığını, daha sonra davalının müvekkili aleyhine yeni bir ilamsız icra takibi yapıldığını, buna karşın müvekkilinin var olan borcu ödediğini ve davalıya başka borcu bulunmadığını belirterek, icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; davacının icra takibinin konusunu teşkil eden borcu ödemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının sunmuş olduğu dekontlar göz önüne alındığında, 12.10.2022 tarih ve 321.000,00 TL'lik dekontun davalının banka borcunun ödenmesi için davacıya gönderilmiş olduğu, bu haliyle davalının alacağının senetle ispat kuralı gereğince yazılı delille ispat edilmiş olduğu, buna karşın davacının senede karşı senetle ispat yükümlülüğü gereğince ilgili borcun itfa edildiğini ispata yarar delil sunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 1.500,00 TL asıl alacak ve 6.252,91 TL faiz alacağı yönünden borçlu olmadığının tespitine, 321.000,00 TL asıl alacak ve 395,75 TL faiz miktarı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi 09.05.2025 tarihli tahsis şerhi ile; "Her ne kadar mahkememizin 09/05/2025 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin 08/05/2025 havale tarihli ile tavzih talebinin reddedildiği anlaşılmış ise de tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde ilgili ibarenin sehven yazıldığı ve tashih ile düzeltilmesi gerektiği anlaşıldığından aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hüküm fıkrasında vekalet ücretine dair bentte yazım hatası olduğu, bunun açık bir hata olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesinin ilk olarak davalı tarafın tahsis talebini reddettiğini daha sonra aynı gün bu kararından dönerek tashihin kabulü şeklinde karar verdiğini, yerel mahkemenin ilk kararının taraflara tebliğ bile edilmeden bu karardan dönülerek yeni bir karar verilmesinin hukuken mümkün olmadığını ileri sürülerek tashih kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tashih kararının bozulması istemine ilişkindir.

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) "Hükmün tashihi" başlıklı 304. maddesinde "(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. (2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir."

2. Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır. (Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/3473 E., 2021/1915 K. sayılı ilamı.)

3. İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararda açık nitelikli maddi hata sonucunda zuhulen hatalı şekilde vekâlet ücretine hükmedilmiş olduğu, HMK'nın 304/1. maddesi kapsamında tashih şerhi ile maddi hatanın gerekçeli karar yazımı sonrasında resen giderildiği belirtilmiştir.

4. Temyizen incelenen kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hata niteliğindeki hususların HMK 304. maddesi uyarınca mahkemece talep olmaksızın resen de düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.