Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/937 K.2025/4877

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 28.01.2016 tarih ve 2015/110 E.- 2015/316 K. Sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bu karara karşı direnme kararı verilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12.04.2017 tarih ve 2017/1416 E.- 2017/749 K. Sayılı ilamı ile usulüne uygun bir direnme kararı verilmesi gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun anılan bu kararından sonra Mahkemenin 17/06/2022

tarihli kararı ile davanın esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.04.2024 tarihli kararı direnme kararı verilmekle usuli kazanılmış hak oluştuğu ve HGK kararında belirtildiği üzere usulüne uygun bir direnme kararı verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin bozma kararına uyularak Mahkemece, 01.10.2015 tarih ve 2015/110 E.- 2015/ 316 K. Sayılı kararında direnilmesine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca Dairemizce yapılan incelemede;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 28.01.2016 tarih ve 2015/110 E.- 2015/316 K. Sayılı kararının usul ve kanuna uygun olduğu, Mahkemece verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.