Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/10943 K.2010/7605

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A) Mükerrirlere özgü infaz rejimini düzenleyen 5275 sayılı Yasanın 108/2.maddesinin “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü karşısında, sanığın geçmiş mahkumiyetlerinden hangisinin tekerrüre esas alındığının infazda tereddüde yol açmayacak biçimde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) TCY.nın 53.maddesinin a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunluklarının infaz tamamlanıncaya kadar, c bendindeki hak yoksunluklarının ise koşullu salıvermeye kadar geçerli olacağının kararda ayrı ayrı belirtilmemesi,