Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/12472 K.2010/13162

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1-Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

TCY.nın 58.maddesinin uygulanma olanağı tartışılmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Mala zarar verme suçunda TCY.nın 53/1.maddesi uygulanmamış ise de, bu durumun infazda gözetilebileceği ve bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit suçuna ilişkin temyiz isteğine gelince;

TCY.nın 58/6.maddesi tartışılmamış ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; oluşa uygun olarak, sanığın yakınana "sana sorarım, cezaevine girsem bile, çıktıktan sonra sana yapacağımı biliyorum" sözleriyle tehdit ettiğinin kabul edilmesi ve bu sözlerde yakınanın hayat, vücut bütünlüğü veya cinsel dokunulmazlığına karşı bir saldırıdan söz edilmemesi karşısında, eylemin TCY.nın 106.maddesinin 1.fıkrasının 2.cümlesine giren ve uzlaşmaya tabi bulunan 'sair kötülük' tehdidini oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, aynı fıkranın ilk cümlesi ile ceza verilmesi,