KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2008/13489 E., 2010/18682 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Hükümlülük, beraat
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanıklar ... ve ... '...)nın katılan ...'ya, sanık ...'ın katılan ...'ya hakaret suçlarından verilen kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanıklar Neşe ve ... ile sanık ... (...) müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2- Öbür hükümlere gelince;
a) Sanıklar ... ve ... (...)nın katılan ...'yı tehdit suçundan kurulan hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, sanık ... (...)nın sabıka kaydı da getirtilerek, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
b) Sanık ...'n katılan ...'ya hakaret ve tehdit suçunda;
Sanığın katılanı tehdit ve hakaret suçunu işlediğine ilişkin farklı anlatımları bulunan tanıklar ..., ... ve ...'in aşamalardaki anlatımlarının kendi içinde ve birbirleriyle olan çelişkilerin yüzleştirilerek giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangisinin hangi nedenle üstün tutulduğunun açıklanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ile ve yeterli kanıt bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2008/13489, K. 2010/18682, 9 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama