Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2008/7520 K.2010/78

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 25/1. ve geçici 1. maddeleri hükümlerine aykırı olarak Cumhuriyet Savcısının duruşmaya katılması,

2- Sanığın, suç tarihinde 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını bitirmediği gözetilerek, 5560 sayılı Yasa ile değişiklikten önce yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesinde ayrıksı bir hüküm bulunmaması ve suç mağdurunun gerçek kişi olması karşısında görevliye direnme eylemi nedeniyle öncelikle uzlaşma hükümleri uygulanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan yetersiz gerekçe ile uzlaşma işlemi yapılmaması,

Kabule göre de,

3- Sanığın bıçakla cebir, tehdit ve hakaret suretiyle görevliye direnme suçunu işlediğinin sabit kabul edilmesi karşısında, 765 sayılı TCY.nın 258/2. maddesinin karşılığı olarak 5237 sayılı TCY.nın 265/1-4. maddesinin ceza miktarı itibarı ile sanık lehine oludğu kabul edilerek uygulama yapılmışsa da, 5237 sayılı TCY.nın 265. maddesinde öngörülen “kamu görevlisine karşı görevini yapmasını engellemek amacıyla cebir ve tehdit…” unsurlarının hakaret eylemini kapsamadığı anlaşıldığından; sanığın direnme eylemi ile birlikte gerçekleştirdiği hakaret eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun öğesi olmayıp ayrı suç oluşturacağı ve TCY.nın 265 ve 125/3a maddelerinden ayrı ayrı hüküm kurularak lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 35. maddesinin emredici hükmüne aykırı olarak çocuk sanık hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması gerekçesinin karar gösterilmemesi,