Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/11474 K.2011/8093

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,

a- Gerekçeli kararda iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlere yer verilmemek suretiyle CYY'nın 230/1-maddesine uyulmaması,

b- Sanığın olay esnasında görevli polislerin kendisini yere düşürüp karnına ve kafasına basıp ezdiklerini savunması, tanık Veysel Demir'in de bu savunmayı doğrulaması karşısında, sanık lehine TCY'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

c- Hükmedilen hapis cezasının, "sanığın ekonomik ve sosyal durumunun para cezasını ödemeye elverişli olmadığı" biçimindeki, sanığın ekonomik durumunun aleyhine sonuç doğurmasına yol açan ve yerinde olmayan gerekçe ile adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması ve sanığın adli sicil kaydındaki hükümlüğün kabahat eylemine ilişkin olması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,