KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/13039 E., 2011/19892 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Ceza verilmesine yer olmadığına, beraat
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanıklar ... ve ... ... hakkında 5237 sayılı TCY.nın 129/1 maddesi uyarınca verilen "ceza verilmesine yer olmadığına" ilişkin hükümlere yönelik katılan ... ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyize gelince;
Sanık hakkında tehdit suçundan açılmış bir dava bulunmamasına karşın, hakkında verilen beraat kararının hukuksal değerden yoksun olup, temyiz denetimine konu bir hükmün de bulunmadığı,
Anlaşıldığından, katılan ... ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
3-Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyize gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, katılana telefonda söylediği " sana hakkımı yedirmem, evi satarım seni öldürür hapis yatarım..." sözlerinin objektif değerlendirmeye göre,ciddi bir korku ve endişe yaratmaya elverişli,yeterli ve uygun olduğu,sucu1? oluşabilmesinin, tehdidin muhatabı üzerindeki etkisine bağlı bulunmadığı, suçun manevi unsurunun varlığı açısından kastın tasarlama olarak adlandırılan en yoğun biçimde gerçekleşmesinin zorunlu olmadığı ve öfkenin suç kastını oradan kaldırmayacağı gözetilmeden,"sözlerin kavga anında öfkeyle söylendiği ve muhatabı üzerinde ciddi bir korku ve endişe uyandırmadığı " biçimindeki yasal temelden yoksun gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/13039, K. 2011/19892, 1 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama