Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/16701 K.2011/20193

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükme esas teşkil eden kısa kararın A-3. fıkrasında sanık ... yerine sanık ... yazılmış ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyip, mahallinde düzeltilebilir nitelikte bir hata olduğundan bozma yapılmamıştır.

1- a. Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında hakaret suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

b. Müşteki ...'nin, sanık ...'ın kendisine yönelen hakaret ve tehdit suçlarından beraat hükümlerine karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde ise, temyiz eden ...'nin yöntemince kamu davasına katılmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca sanık ... ve ... müdafilerinin ve müşteki ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlülük kararının incelenmesine gelince;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,