Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/1810 K.2011/2404

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanık ...'a yükletilen yakınan Ali Uzman'ı yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ...'a yükletilen görevliye etkin direnme eylemlerine ilişkin temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanıkların, önceden tanımadıkları emniyet müdür yardımcısı olan ve üzerinde resmi üniforması bulunmayan katılanın kavgayı ayırmaya çalıştığı sırada görevli olduğunu bildiklerine ilişkin kanıtlar gösterilmeden, yaralama eylemlerinin görevliye etkin direnme olarak nitelendirilmesi suretiyle mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Kabule göre, katılanın elindeki telsizle sanıklara vurması nedeniyle, 765 sayılı TCY.nın 258/4.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA,

3- Sanık ...'a yükletilen yaralama ve görevliye etkin direnme eylemlerine ilişkin temyize gelince,

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,