KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/18244 E., 2011/19904 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit ve hakaret
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hakaret suçunun düzenlendiği TCY.nın 125/1 maddesinin seçimlik ceza öngörmesi karşısında hapis cezasının tercih edilmesinde hangi ölçütlerin kullanıldığının kararda gösterilmediği gibi tehdit suçundan verilen hapis cezasının paraya çevrilerek sonuç cezalar yönünden gerekçelerde çelişkiye düşülmesi
2- Hakaret suçunda TCK'nın 62.maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılırken 2 ay 27 gün hapis cezası yerine eksik olarak 2 ay 25 gün hapis cezası verilmesi,
3- TCK.nın 106/2-c maddesi uyarınca tehdit suçunda birden fazla kişi kavramının en az iki kişiyi kapsadığı halde maddeye yanlış anlam verilerek üç kişi kabul edilmek suretiyle sanık hakkında 106/2-c maddesi yerine 106/1 maddesinin uygulanarak eksik ceza tayini,
4- Tehdit suçunda sanık yararına olan ve CMK'nın 231. maddesini değiştiren 5728 sayılı Yasa uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğuyla beraber, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CYY.nın 231/6-c maddesinde düzenlenen "giderilmesi gereken zarar" kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, sanığa, yüklenen hakaret eyleminden dolayı katılanı ne gibi somut bir zarara uğrattığı açıklanmadan ve kanıtları gösterilmeden katılanın zararlarının giderilmediği" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, hakaret suçunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/18244, K. 2011/19904, 1 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama