KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/18795 E., 2011/22244 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit
- Hükümler
- Beraat, Hükümlülük
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1) Haklarında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerini temyizde hukuki yararları bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'un tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Zamanaşımının son kesme nedeni olan sanığın sorgusunun yapıldığı 11.04.2006 tarihine göre temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan ...'in temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla 5271 sayılı CMK.nun 223. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE,
3) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlere gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2. madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/18795, K. 2011/22244, 23 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama