KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/22317 E., 2011/22027 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yasak silah taşıma
- Hüküm
- Hükümlülük, beraat
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. 1- Tehdit suçundan kurulan hükümde,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine sanık müdafiinin hükmü sadece vekalet ücreti yönünden temyiz ettiğinden temyizin kapsamına göre yapılan incelemede; beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine ve Hazine aleyhine maktu vekalet ücretine karar verilmeyerek 5271 sayılı CYY.nın 327/2. madde ve fıkrasına aykırı davranılması Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan,
temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasına, 2007 yılında geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. madde ve fıkrası uyarınca "450 TL" maktu vekalet ücretinin Hazineden alınrak sanığa ödenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLMESİ hükmün, CYY.nın 322.maddesi uyarınca ONANMASINA,
2- Yasak silah taşıma suçundan kurulan hükme yönelik temyizde,
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/22317, K. 2011/22027, 23 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama