Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/22879 K.2011/22739

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkındaki yaralama suçuna ilişkin temyizde,

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ...'ın katılan ...'a yönelik tehdit ve hakaret eylemlerine ilişkin temyizde,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan verilen beraat kararı ile aynı katılana yönelik sövme suçundan verilen hükümlülük kararı ve sanık ... hakkında sövme suçundan verilen hükümlülük kararına ilişkin temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...’ın katılan ...'ı oluşa uygun biçimde bıçakla ve ölümle tehdit ettiği kabul edilmesi karşısında, eylemin objektif olarak korkutucu etki yaratmaya elverişli olması gözetilmeden, kavga sırasında söylenmiş olması nedeniyle "muhatabı üzerinde korkutucu etki bırakmayıp sonuç almaya elverişli olmadığı" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2- Sanık ... ve ... hakkında sövme suçundan verilen hükümler bakımından TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,