KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/3242 E., 2011/3648 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevliye direnme
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevliye direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Yaptırım: Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Eleştiri
1- Sanığın birden fazla görevliye karşı direnme suçunu işlediği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK.nun 43/2.maddesi gereğince cezanın artırılmaması,
2- Sanığın sabıka kaydına esas teşkil eden Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinin 1997/171-2000/270 esas karar sayılı ilamıyla öldürmeye kalkışma suçundan verilen hapis cezasının 06.12.2001 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 58.maddesinde düzenlenen tekerrür koşulları oluşmasına karşın uygulanmamış ise de;
Karşı temyiz olmadığından bozmaya gerek görülmediği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, sanığın TCY.nın 53/1-c maddesinde yer alan haklardan koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/3242, K. 2011/3648, 22 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama