Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/8500 K.2011/5733

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği hakaret eyleminin, aynı suç işleme kararı ve tek eylem ile gerçekleşmesi karşısında, TCK.nun 43/2. maddeleri uyarınca temel ceza artırılarak hüküm kurulması gerekirken, her bir yakınan bakımından ayrı suç kabul edilerek karar verilmesi,

2- 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, Dairemizce de benimsenen Y.C.G.K.'nun 3.2.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.

Bu nedenle, niteliği itibariyle hakaret suçunda giderilmesi gereken maddi bir zarar bulunmadığı gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini gerektiren diğer koşulların varlığının irdelenip tartışılması gerekirken "müştekilerin zararının giderilmediği" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,

3- TCY.nın 50/2.maddesi uyarınca, suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedildiğinde, bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4- Sanığın, olayın başlangıcında görevlilerin “aç karnına ifadeni alalım, tok karnına seni biraz uzatalım” biçiminde söylemeleri üzerine olayın çıktığı yolundaki savunmasının yararına haksız tahrik oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,