Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/9837 K.2011/7806

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-08.03.2006 tarihli duruşma tutanağının iki numaralı ara kararında dinlenilmelerine karar verilen ve soruşturma evresindeki anlatımlarından olaya ilişkin görgüye dayalı bilgileri olduğu da anlaşılan tanıklar İrfan Deniz ve İzzettin Namver dinlenilmeden ya da dinlenilmelerinden vazgeçildiğine dair bir karar verilmeden ve ayrıca soruşturma evresindeki anlatımları da oturumda okunmayarak, CYY'nın 211-l/c maddesine uyulmaması,

2- Sanığın, hapis cezasına hükümlülüğün doğal sonucu olarak TCY.nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Görevliye direnme suçunda, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, birden fazla polis memuruna karşı gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme eylemleri nedeniyle TCY'nın 43. Maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

4- Hakaret suçlarında, sanığın görevli polis memurları olan yakınanlara, aynı suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille hakarette bulunduğunun anlaşılması karşısında, TCY.nın 125/3-a maddesi ile belirlenecek cezanın zincirleme suç hükmü olan anılan yasanın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerekirken, yakınan sayısınca suç oluştuğundan bahisle ayrı ayrı üç kez mahkumiyet kararı verilerek fazla cezaya hükmedilmesi ayrıca TCY'nin 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,

5- Yaralamaya kalkışma suçlarından temel cezanın alt sınırdan saptanmasına karşın, teşebbüse ilişkin indirim oranı somut gerekçelere dayanılmadan 3/4 yerine 2/4 oranında belirlenerek hükümde çelişkiye düşülmesi,