KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/10186 E., 2013/18012 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Şantaj
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1- Sanık ...'in şantaj eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ...'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen TCK'nın 50/1-f maddesinde mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte ücret ödenmeksizin çalıştırılmaya karar verilebileceği belirtilmesine karşın, sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,
b-Kabule göre de,
aa-08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
bb-TCK'nın 50. maddesinde kısa süreli hapis cezalarına seçenek yaptırımların düzenlenmiş olması karşısında, sadece kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan para cezasının da kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesi,
...
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/10186, K. 2013/18012, 10 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama