Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/11233 K.2012/9993

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdur Hüriye'nin 09.04.2007 tarihli şikayet dilekçesinde ve tanık ...'ın 10.04.2007 tarihli ifadesinde sanığın psikolojik tedavi gördüğünü ileri sürmeleri karşısında, sanığın eylemi gerçekleştirdiği sırada tehdit suçunun anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığı, TCK'nın 32. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda sağlık raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a- CMK'nın 231. maddesindeki koşullar irdelenmeden, “takdiren” sözcüğü ile yetinilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- TCK’nın 29.maddesi uygulanırken, takdir hakkının sanık aleyhine olarak kullanılmasına dayanak alınan nedenler açıklanıp gösterilmeden, temel cezanın alt sınırdan verilmesine esas alınan gerekçeyle de çelişecek biçimde, indirim oranının 1/4 olarak belirlenmesi,

c- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/1.fıkra hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,