İçeriğe geç
AC
4. Ceza Dairesi Esas: 2010/1208 Karar: 2012/4185 Tarih:

Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/1208 K.2012/4185

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2010/1208 E. , 2012/4185 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Esaslı işlemlerin yapıldığı 08.02.2009 tarihli oturumu belgeleyen tutanağın 1. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CYY.nın 219/1. maddesine uyulmaması, 2- 5395 sayılı Yasanın uzlaşmayı düzenleyen 24 ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasını düzenleyen 23. maddeleri gözetilmeden ve bu konularda bir değerlendirme yapmadan, yargılamaya devamlı hüküm kurulması, 3- 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uygulanırken para cezasının günlüğün 12 TL yerine 9 TL.ndan paraya çevrilmesi, 4- 647 sayılı Yasanın, gecikme zammı içermeyen 5275 sayılı Yasanın 122.maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılması karşısında, gecikme zammına hükmolunamayacağının gözetilmemesi, 5- Adli para cezasının, 5083 sayılı Yasanın 1. maddesi ve hükümden sonra yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 7/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca TL olarak belirlenmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CYY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/1208, K. 2012/4185, 29 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama