KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/12282 E., 2013/2895 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre mahkemece sanık ... hakkında yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşmadığının belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede ;
Sanık ...'a yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve sanık ...'e yükletilen görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanıkların birden fazla kolluk görevlisine karşı tek eylemleri ile gerçekleştirdiği direnme suçunda TCK'nın 43, tekerrüre esas sabıkası bulunup hakaret suçunu alenen işleyen sanık ... hakkında TCK'nın 58 ve 125/4. maddeleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Sanık ... hakkında hakaret suçundan belirlenen cezanın zincirleme suç hükümlerine göre artırılması sırasında yanılgı sonucu 43. madde yerine 143. madde yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebileceği ve bozmayı gerektirmediği,
Eleştiri dışında cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/12282, K. 2013/2895, 6 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama