KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/12456 E., 2012/11338 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, tehdit, hakaret
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık hakkında koşullarının bulunmasına karşın, tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır.Yapılan incelemede ;
A-) Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B-) Tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın aynı suç işleme karan kapsamında tek bir fiille müştekilere tehdit ve hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 106/1-1. cümle ve 125/1. maddesi ile belirlenecek cezaların, zincirleme suç hükmü olan anılan Yasanın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerekirken, müşteki sayısınca suç oluştuğundan bahisle ayrı iki kez mahkumiyet kararı verilerek fazla ceza tayini,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/12456, K. 2012/11338, 14 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama