Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/14552 K.2012/7584

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1- TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Yasanın 3. maddesindeki "fiilin ağırlığıyla orantılı ceza verilmesi ilkesi" çerçevesinde, somut olay açıkça irdelenerek temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle temel özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt sınırının, üstünde belirlenmesi,

2- 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5.maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi ölçülebilir, belirlenebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.

İncelenen dosyaya göre, suç uydurma suçu nedeniyle mağdurların uğradığı ve talep ettikleri somut bir zararın bulunmadığı, adli sicil kaydındaki ilam yönünden ise, 6273 sayılı Kanun ile değişik, 5941 sayılı Çek Kanunu ile 3167 sayılı Çekle Ödemelerin ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, eylemin unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan, sanığın kişilik özelliklerinin ne şekilde olumsuz olduğu yöntemince tartışılmadan yasal olmayan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,