KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/15403 E., 2012/15487 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süreisi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY'nın 317.maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında tehdit, hakaret ve yaralama suçları nedeniyle verilen hükümlerin temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Uyap sisteminden temin edilen nüfus kayıt tablosuna göre sanık ...'ın 02.06.2009 tarihinde öldüğü,
Anlaşıldığından, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 5237 sayılı TCY'nın 64 ve 5271 sayılı CYY'nın 223.maddeleri uyarınca, KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE,
3- Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit ve yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyize gelince;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
5271 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belinlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve buna göre sanıklara yükletilen tehdit ve yaralama suçlarının mağdurunun maddi nitelikte bir zararı olmadığı gözetilmeden, lehlerine takdiri indirim uygulanıp, bir daha suç işlemeyecekleri kanaati ile cezalar da ertelenmesine karşın “mağdurun zararını karşılamadıkları” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle anılan yasanın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/15403, K. 2012/15487, 26 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama