Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/16995 K.2012/31251

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığın iki ayrı suçtan sabıkasının bulunması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Sanık ...'e yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Katılan sanık ...'in bıçakla katılan sanık ...'ın üzerine gelmesi nedeniyle, onun da arabadan eline tahra almasının meşru müdafaa kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin tartışılmaması,

b) Kabule göre de;

aa) Sanık ...'in tahra ile saldırdığı hususunda tanık beyanlarının birbiriyle çelişkili olması nedeniyle öncelikle çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilmediği takdirde yöntemince irdelenip hangisine neden üstünlük tanındığı tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

bb) Bıçakla saldırıya uğradığı kabul edilen sanık ... hakkında haksız tahrik nedeniyle somut olayın şartlarına göre gerekçede gösterilmeden en alt sınırdan indirim yapılarak hüküm kurulması,