KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/17361 E., 2013/2656 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A- Sanık ... ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık ... ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Şikayetçilerin ve tanıkların anlatımına göre, sanık ...'un balta ile görevli polislere direndiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'un ne şekilde olayda silah kullandığı açıklanmadan, TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanması,
2- Sanıkların olayda görevli polislerin kendilerine vurduğunu savunması, bu savunmalarının tanıklar ... ve ...'un anlatımları ve adli raporları ile doğrulanması karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK'nın 29 ve hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
3- Sanık ...'un adli sicil kaydına göre mükerrir olmasına karşın, TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,
4- Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla polis memuruna karşı işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezalarının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/17361, K. 2013/2656, 4 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama