Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/17879 K.2013/7966

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Hakaret suçuna ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen katılanlar ... ve ...'i yaralama ve katılan ...'i tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Sanıktan şikayetçi olan şikayetçi ...'e davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan katılma kararı verilmişse de, sonuca etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanığın katılan ...'i yaralama eyleminden kurulan hüküm yönünden ileri sürülen başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın emniyette, sağ eliyle cama vurması sonucu yaralandığını belirtmesine karşın, Cumhuriyet Savcılığı ve mahkemede babasının kendisini bıçakla yaraladığı biçimindeki anlatımı karşısında; katılanın anlatımları arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,