KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/18365 E., 2013/7199 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyizde,
Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ... müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
3- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nın 231/5. madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14. madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, sanığın suç tarihinde sabıkasının bulunmadığı gözetilerek mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının yeniden tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/18365, K. 2013/7199, 13 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama