Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/1921 K.2012/5563

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın sabit kabul edilen birden fazla görevliye alenen hakaret eyleminin TCY.nın 125/3-a-4 ve 43. maddelerine uyduğu ve bu eylem görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olmayıp ayrı bir suç oluşturduğu gözetilmeyerek, bu suçtan hüküm kurulmamış ve 5237 sayılı TCK'nın 51/3-maddesi gereği, denetim süresinin alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmayacağı kabul edilerek, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1 .fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların kasıtlı suça ilişkin olmaması ve çek suçları yönünden, 6273 sayılı Yasayla değişik 5941 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,