Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/19418 K.2012/14713

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede takdiri indirim uygulanırken TCK'nın 62. maddesi yerine 63. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilerek başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın "eve gitmek isterken polis memuru arkamdan gelip tekme tokat vurdu" şeklindeki beyanı ve polis memuru ... hakkında dava açıldığının anlaşılması karşısında, sanığın beyanı ve adli tıp raporu irdelenerek TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

2- 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması karşısında, incelenen dosyada, sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme suçunun mağdurunun, ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu açıklanarak sanığın hukuksal durumunun, maddedeki yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "mağdurun uğradığı zararın giderilmediği" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,