Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/19919 K.2013/3758

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-a)Sanık hakkında yaralama suçuna yönelik olarak ileri sürülen vasfa yönelik itirazlar yerinde görülmemiş ve öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre de, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

b)Müşteki ...’nun, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan davaya katılmaya ve bu sıfatla hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca müşteki ... ve vekili, sanık ... müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Öbür hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

a)Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması eylemine ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b)Tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK’nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1.fıkrası ile CMK’nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK’nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması ve adli sicil kaydındaki hükümlülüğün silinme koşullarının oluşması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,