KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/21175 E., 2012/13274 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, yargı görevi yapanı etkileme
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1- Sanığın üvey oğlu hakkında görülen velayetin kaldırılması davasına bakan katılan hakimin odasına girerek, üvey oğluna kendilerinin baktığını eşinin çocuk üzerindeki velayetinin devam etmesini isteyerek davanın sonucunun ne olacağını sormaktan ibaret eyleminde, TCK'nın 277. maddesinde düzenlenen yargı görevi yapanı etkileme suçunun, yargı görevini yapana emir verme, baskı yapma, nüfuz icra etme, her ne suretle olursa olsun adı geçeni hukuka aykırı olarak etkilemeye teşebbüs etme unsurlarının hangisinin ne şekilde oluştuğu, ayrıca teşebbüsün ne şekilde iltimas derecesinde kaldığı kanıtlara dayalı olarak gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet karan verilmesi,
2- Sanık müdafiinin 22.04.2008 tarihli son oturumdaki lehe olan hükümlerin uygulanması istemi, TCY'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimi de içerdiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
3- Sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak cezalarının ertelenmesi, suçlardan dolayı giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, katılanın suçtan kaynaklanan zararlarının giderilmediği biçimindeki, yasal olmayan gerekçe ile CYY'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/21175, K. 2012/13274, 4 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama