Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/22160 K.2012/2642

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, suça konu yerin daha önce İzmir ili Menderes ilçesi Çileme Köyü sınırlarında olup 08.11.2004 tarihinde İzmir Büyükşehir Belediye Meclisi kararıyla Değirmendere ilk kademe Belediyesine bağlanmasına karar verildiği,kararın köyde ilan edilmediği, köy muhtarlığı tarafından açılan dava sonucu İzmir 2. İdare Mahkemesince 12.8.2005 tarihinde Çileme köyünün Değirmendere Belediyesine bağlanmasına ilişkin kararın iptaline karar verildiği, daha sonra İzmir Büyükşehir Belediye Meclisinin 17.11.2005 tarihli kararıyla Çileme köyünün bu kez de Tekeli Belediye Başkanlığına bağlanmasına karar verildiği,

Tekeli Belediye Başkanlığının 26.7.2006 gün ve 526 sayılı cevabi yazısına göre sanığa ait binanın belediye imar planı sınırları dışında fakat belediye mücavir alanı içinde bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakla; ayrıntıları Dairemizin 06.06.2011 gün ve 8724-7697 sayılı kararında açıklandığı üzere belediye sınırları dışında ve fakat belediyenin ruhsatlandırma yetkisi içerisinde kalan mücavir alanlardaki bina ve yapılarla ilgili olarak belediyelerin İmar Kanununun 32 ve 42. Maddelerinden doğan idari yaptırımlar geçerli olmakla birlikte,

TCK'nun 184/1. maddesinde yalnızca belediye sınırları veya özel imar rejimine tabi yerler içerisindeki ruhsatsız veya ruhsata aykırı bina yapılması eylemlerini suç olarak düzenlemesi nedeniyle ve ayrıca mahkemece olay yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 11.10.2005 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu inşaatın yapımına 12.10.2004 tarihinden önce başlanıp 12.10.2004 tarihinden sonra devam edildiğinin belirtilmesine karşın aynı bilirkişice düzenlenen 30.08.2006 tarihli ek raporda 12.10.2004 tarihinden sonra yapılan imalatların ruhsata tabi olmayıp TCK'nun 184/1. maddesi kapsamına girmediğinin belirtilmesi karşısında;

Suça konu yerin suç tarihinde TCK'nun 184/1. maddesi kapsamında özel imar rejimine tabi yer olup olmadığı araştırılarak, belediye sınırı ve özel imar rejimi uygulanan yerlerden olmadığının saptanması durumunda beraat kararı verilmesi, tersi durumda ise 12.10.2004 tarihinden sonra yapılan imalatların ruhsata tabi olup olmadığı hususları da tartışılıp sonucuna göre, sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,