KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/22744 E., 2012/27631 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 184/1. maddesinde yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran kişinin eyleminin suç sayılması, 3194 sayılı Yasanın 5. maddesindeki “Bina; kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır.” hükmü karşısında, sanığın suça konu ruhsatlı binanın bodrum katındaki deponun, yapı ruhsatına aykırı olarak duvarlar örmek suretiyle taşıyıcı sistemi etkilemeden kullanım şeklini değiştirmek biçimindeki eyleminin,
TCK'nın 184/1. maddesinde öngörülen ruhsatsız veya ruhsata aykırı bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturmadığı ve 3194 sayılı Yasanın 32 ve 42. maddeleri kapsamında, idari yaptırıma tabi olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
Ruhsata aykırı olarak yapılan bölümlerin tutanak tarihinden kısa bir süre sonra 21.03.2008 tarihinde Tokat Belediye Başkanlığı tarafından yıkım işleminin gerçekleştirildiğinin belirtilmesi karşısında; yıkım giderlerinin sanık tarafından karşılanıp karşılanmadığı araştırılarak, sonucuna göre CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/22744, K. 2012/27631, 27 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama