Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/23623 K.2011/4472

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre katılan vekilinin yüzüne karşı verilen hükümde, 5271 sayılı CYY.nın 34/2, 231/2 ve 232/6.maddelerine aykırı olarak temyiz süresinin başlangıç zamanı ve yönteminin açıkça gösterilmemesi karşısında katılan vekilinin temyizi süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CYY.nın 34, 230/1. maddeleri uyarınca, mahkeme kararları davanın tarafları ile herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olmalıdır. Yargıtay'ın gerekçelerde denetimi sağlaması ve disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm veriler ile bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, bu bağlamda iddia, savunma, tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmeler ile hükme esas alınan ve reddedilen kanıtların açıkça gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

2-Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile TCY.nın 257/l-2.madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2.madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu.

3-08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,