Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/24213 K.2010/17361

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükmün gerekçesinde, iddiada ileri sürülen görüşler ile delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilerek, CYY.nın 230/1.maddesine uyulmaması,

2-Kabule göre de;

a)Suç tarihinde 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını bitirmeyen ve daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkum olmayan sanık hakkında; 5237 sayılı TCY.nın 7/2, CYY.nın 231.maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen 7.fıkrası hükmü uyarınca, mahkum olunan hapis cezası ertelenmeden ve kısa süreli ise seçenek yaptırımlara çevrilmeden, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23.maddesinin (5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki) ikinci fıkrasında belirtilen koşulların bulunup bulunmadığı hususları değerlendirilerek sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden "seçenek yaptırımın niteliği gereği, suç tarihi dikkate alınarak" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b)Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden çok görevliye yönelik olarak işlemesine karşın, sanık hakkında TCY.nın 43.maddesinin uygulanmaması,