Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/25057 K.2012/18517

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Birden fazla görevliye direnen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

2- Paraya çevirme ve taksitlendirme yapılırken uygulanan Yasa maddeleri hatalı yazılarak CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesinde düzenlenen "giderilmesi gereken zarar" kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarara ilişkin olup manevi zararı kapsamaması ve sanığa atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunda talep edilen maddi zarar bulunmaması karşısında, yalnızca kabahatten ibaret silinme koşulları oluşmuş adli sicil kaydı bulunan sanığın, duruşmadaki hali olumlu bulunarak hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanmasına karşın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken "geçmişteki hali ve kişilik özelliklerinin" olumsuz bulunduğundan söz edilerek çelişkili ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,