Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/26869 K.2013/9759

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın olay yerinden ayrılırken iki mağdura söylediği “sizin ölümünüz benim elimden olacak” biçimindeki sözlerle gerçekleştirdiği tehdit eyleminin, TCK'nın 106/1-1 ve 43/2. maddelerine uyduğu gözetilmeden, mağdur sayısınca mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması, engel sabıkası bulunmayıp kişiliği olumlu değerlendirilerek hakkında tekdiri indirim ve erteleme hükümleri uygulanan sanığa yükletilen tehdit suçu nedeniyle mağdurların maddi zarara uğradığına ilişkin kanıt bulunmaması karşısında, CMK'nın 231/6-b maddesindeki ölçüt irdelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken "mağdurların zararının karşılanmaması” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,