KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/27226 E., 2012/1640 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İmar kirliliğine neden olmak
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Suç tarihinin yapı tatil zaptının düzenlendiği 24.02.2005 olması ve 12.10.2004 tarihi ile 01.06.2005 tarihleri arasında 765 sayılı TCY ve 647 sayılı Yasanın yürürlükte olması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarifinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre;
a) Sabıkasız olan sanık hakkında, kişiliği ve sosyal durumu olumlu değerlendirilerek 5237 sayılı TCY.nın 51. maddesinin uygulanmasına karşın, sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma suçunda, katılan ve kamunun uğradığı maddi zararın neden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan "suçun işlenmesiyle meydana gelen yapının suçtan önceki haline getirilmediği" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle CYY'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b) Sanık hakkında hükmedilen temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın gerekçesi gösterilmeden TCY'nın 51/3. maddesi uyarınca hükmedilen denetim süresinin üst sınırdan tayin edilmesi,
c) 5237 Sayılı TCY.nın 53/4. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/27226, K. 2012/1640, 1 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama