Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/27279 K.2013/10908

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelik bulunmayan temyizde sanıkların hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2- Tehdit suçularına ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Takdiri indirim yapılırken uygulama maddesinin TCK'nın 62. maddesinin 1. fıkrası yerine 2. fıkrası olarak gösterilmesi,

b- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması ve, sabıkasız olup kişilikleri olumlu bulunarak hakkında takdiri indirim ve paraya çevirme hükümleri uygulanan sanıklara yükletilen tehdit suçu nedeniyle katılanın maddi zarara uğradığına ilişkin kanıt bulunmaması karşısında, sanıkların hukuksal durumunun, maddedeki diğer kanuni ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, “sanıkların bir daha suç işlemekten çekinecekleri kanısına varılmadığı” biçimindeki yetersiz ve çelişkili gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,