Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/27396 K.2013/9749

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile

suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. Maddeleri uyarınca sanık ...'nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 14.04.2007 yerine hatalı yazılması,

b- 5237 sayılı TCK'nda cezaların içtimaına ilişkin bir düzenleme bulunmamasına karşın, her iki suçtan verilen sonuç cezaların toplanması,

c- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin manevi nitelikteki zararı kapsamaması, adli sicil kaydındaki ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmesi, sanığın kişiliği olumlu bulunarak hakkında lehe hükümler uygulanması, sanığa yükletilen tehdit suçu nedeniyle katılanın maddi zarara uğradığına ilişkin kanıt bulunmaması karşısında, CMK'nın 231/6-b maddesindeki ölçüt değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken “geçmişte kasıtlı bir suçtan mahküm oluşu” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,