Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/27909 K.2013/4126

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Üst Cumhuriyet Savcısının tefhimden itibaren bir aylık yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini vermediği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca Üst Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın balkonda asılı çamaşırlarına üst kat komşusu olan katılanın halı silkelemesi üzerine sanığın tehdit suçunu işlemesi karşısında hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

CMK'nın 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, YGCK'nın 3.2.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.

İşlenen tehdit suçu nedeniyle katılanın giderilmesi gereken herhangi bir maddi zararının bulunmaması ve sanığın adli sicil kaydının bulunmaması karşısında, mahkemece "zararın karşılanmadığı" biçimindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,