Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/28871 K.2012/20884

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/12. madde ve fıkrası uyarınca kasten yaralama suçu nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraza tabi olduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...'nın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın olay sırasında ilk polislerin vurduğunu savunması karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK'nın 29. ve hakaret suçu yönünden ise TCK'nın 129. maddelerindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Mahkemece, CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasında üç bent halinde sıralanan uygulama koşullarının varlığı irdelenip tartışılmadan, olayda sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından oluşmuş maddi bir zararın bulunmaması, sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinin silinme koşullarının gerçekleşmesi ve sanık hakkında lehine takdiri indim nedenleri uygulanırken “duruşmanın düzenine aykırı düşmeyen heyete karşı saygılı davranışlarından” bahsedilmesi karşısında, yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c) 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın kendi alt soyu yönünden 53/3. fıkrası uyarınca şartla tahliye tarihine kadar, diğer kişiler yönünden infaz tarihine kadar geçerli olduğunun hükümde gösterilmemesi,

d) Birden çok görevliye direnen sanık hakkında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

e) Hakaret suçunun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi ile cezanın artırılması sırasında hesap hatası yapılmak suretiyle sonuç cezanın 1 yıl 6 ay 6 gün yerine 1 yıl 6 ay 5 gün olarak belirlenmesi,