Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/29474 K.2013/4290

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'a yükletilen katılan ...'u tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı.

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ...'un, katılan ...'u tehdit etme eyleminden hükümlülüğüne, katılan ... ...'u tehdit etme eyleminden beraatine dair hükümlerin incelenmesinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içinde bulunan arama-aranma kayıtları, sanığın ikrarı ve Cumhuriyet Savcısının 30.01.2006 tarihli tespit tutanağına göre sanığın, 26.01.2006 tarihinde katılan ...'nin ablasının cep telefonuna gönderdiği, "bu mesaj ablana ve ...'ye, verdiğin dilekçeden ailemden birisine zarar gelsin, benim arkamda bekleyenim yok, anam avradım olsun, ailenden canından çok sevdiğin birisini vururum, mayısta geliyorum" şeklinde kısa mesajla katılanlar ... ve ...'yi tehdit ettiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümle, 43. maddeleri gereğince hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, katılan Lütfıye'yi tehdit eyleminden hükümlülük katılan ...'ye karşı tehdit eyleminden beraat kararı verilmesi,